Sünni-Şii Mezhep Tartışmalarının Kazananı Olmaz
Mezhep fanatikliği yapıp, sürekli suçlayıcı dili kullananlara tarihi bir uyarı!
Mezhep tarafgirliği yapılarak Allah rızası elde edilmez.
İslam, gökten inen tek bir hakikattir; mezhepler ise o hakikatin insan zihni tarafından yapılmış, zamana ve zemine göre değişen beşerî yorumlarıdır.
​Bugün geldiğimiz noktada, dinin özünü unutup yorumunu dinleştiren bir akıl tutulmasıyla karşı karşıyayız.
İçtihada dayanan, hataya açık ve beşerî olan mezhep fetvalarını ayetlerin önüne koymak, ilahî kelamın yerine insan sözünü oturtmaktır.
Kur’an-ı Kerim’in açık ölçüsü bellidir:
Bir konuda ihtilafa düşüldüğünde referans beşerî gelenekler değil, ilahî nas olmalıdır.
Allah şöyle buyurur:
​”Bir ÅŸeyde anlaÅŸmazlığa düşerseniz —eÄŸer Allah’a ve ahiret gününe inanıyorsanız— onu Allah’a ve Resul’e arz edin.” (Nisâ, 4/59).
​Ayet ortadayken, mezhep imamlarının görüşlerini “kesin mutlak doÄŸru” kabul edip Kur’an’ı bu görüşlere uyarlamaya çalışmak, dinin mantığını tersine çevirmektir.
Mezhep fetvaları nas değildir; nassın anlaşılma gayretidir.
Bu gayret saygıya değerlidir ama asla kutsal, tartışılmaz ve hatasız değildir.
Yorumları, fetvaları Kur’ana arz edilmek zorundayız.
​Peki, ne zaman kontrolden çıktı bu iş?
​Bütüncül bir Kur’an analizi yaptığımızda, dinin parçalanmasının ve grupçuluk yapılmasının açıkça yasaklandığını görürüz:
​”Dinlerini parça parça edenler ve grup grup olanlar var ya, senin onlarla hiçbir iliÅŸkin yoktur.” (En’âm, 6/159).
​”Hep birlikte Allah’ın ipine (Kur’an’a) sımsıkı sarılın, bölünüp ayrılmayın.” (Âl-i Ä°mrân, 3/103).
​Kur’an bu kadar net uyarırken; Åžii veya Sünni etiketleri üzerinden fanatiklik yapmak, kendi grubunu “kurtulmuÅŸ fırka” (fırka-i naciye) ilan edip ötekini küfürle suçlamak, cahillikten baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir.
Bu, ümmetin huzurunu, iç barışını ve enerjisini yok eden açık bir fitnedir.
​Tarihe bakın.
Her iki tarafın da geçmişinde hatalar, zulümler, kıyımlar ve haksızlıklar var. Hiç kimse sütten çıkmış ak kaşık değil. Hiçbir mezhebin tarihi masum değil.
“Tencere dibin kara, seninki benimkinden kara” diyerek tarihî bagajları bugüne taşımak, geçmiÅŸin kanlı sayfaları üzerinden bugünün ümmetini mahkûm etmektir.
İki tarafın ​şu kışkırtıcı söylemlerine bir bakın:
“Ama onlar bize zamanında çok kıyım yaptı…”, “Onlar zaten gerçek Müslüman deÄŸil…”, “Siyonistlerle gizli iÅŸbirliÄŸi yapıyorlar…”, “Bize karşı takiyye yapıyorlar, güvenilmezler…”
​Soruyorum size:
Bu nefret diliyle Allah rızası kazanılabilir mi?
Geçmişin kinini günümüze taşıyarak vahdet ihdas edilebilir mi?
Sürekli suçlayınca güven ve barış ortamı kurulabilir mi?
Sürekli karşı tarafı suçlayıp kendi tarihindeki yanlışlarla yüzleşmemek, özeleştiri yapmamak hangi takva ölçüsüne sığar?
​Her iki taraf da suçlayıcı parmağını indirmek ve önce kendi yanlışlarıyla yüzleşmek zorundadır.
Tevbe, başkasının günahını saymakla değil, kendi hatasını kabul etmekle başlar.
​İşin en acı kısmı ne, biliyor musunuz?
​Biz içeride birbirimizin boğazına sarılırken, bu fitnenin asıl kazananı kim?
Maalesef emperyalistler. Siyonistler kazanıyor.
Coğrafyamızı parça parça edip kaynaklarımızı yağmalayanlar, Şii-Sünni çatışmasını gördükçe ellerini ovuşturuyor. Müslümanların maddi ve manevi gücü kırılıyor, enerjisi tükeniyor, takvası ve kardeşliği yok oluyor.
Siz içeride mezhep kavgası verirken, küresel güçler haritaları yeniden çiziyor.
​Ve bu ateşe benzinle koşanlara dikkat edin.
​Haberci kılığındaki ajanlara, sırf bu fitneyi tutuşturmak için kurulmuş özel haber ajansı birimlerine dikkat edin.
Bu ajanların fitnesini gözü kapalı yayan fasıklara dikkat edin.
Canlı örneklerini yaşayarak gördük; yakalanan ajanları, fonlanan fitnecileri izledik.
​Allah bizi bu konuda asırlar öncesinden uyarmadı mı?
​”Ey iman edenler! EÄŸer bir fasık size bir haber getirirse, onun aslını araÅŸtırın. Yoksa bilmeden bir topluluÄŸa kötülük edersiniz de sonra yaptığınıza piÅŸman olursunuz.” (Hucurât, 49/6)
​Bugün sosyal medyada, ekranlarda, köşelerde Şii-Sünni düşmanlığı pompalayan fasıkların haberlerini araştırmadan kabul etmek, o fitne çarkına su taşımaktır.
​Artık uyanma zamanı gelmedi mi?
​İnsan yapımı mezhepleri, Allah’ın indirdiği dinin yerine koymaktan ne zaman vazgeçeceğiz?
​Tarihî husumetleri dinleştirip gelecek nesillere nefret mirası bırakmayı ne zaman bırakacağız?
​Kur’an’ın “kardeÅŸlik” emrini, mezhep fanatizmine kurban etmeyi ne zaman bırakacağız?
Çözüm bellidir:
Kur’an’ın bütüncül ölçüsüne dönmek, beşerî yorumları mutlaklaştırmamak, ajanların ve fasıkların fitnelerine karşı uyanık olmak ve kendi yanlışlarımızla yüzleşip ortak vahdette buluşmaktır.
​Çünkü mezhep sizi kurtarmaz; sizi kurtaracak olan Allah’a, kitabına sadakatiniz, takvanız ve salih amellerinizdir.
Şimdi kendimize şu soruyu soralım:
Mezhep tartışmaları, çekişmeleri, kavgaları bana ne katıyor?
Bu tartışmalar beni nereye götürüyor?
Bu grupçu tartışmalar, mezhebi fanatizmler bizi barışa götürmüyorsa, güveni tesis etmiyorsa, kardeşliği ve adaleti güçlendirmiyorsa, neden dönüp kendimizi sorgulamıyoruz?
Vahyin uyarılarına raÄŸmen medyada ve sosyal medyada bu tartışmayı ısrarla sürdürme motivasyonu, bizi Allah’ın rızasından uzaklaÅŸtırıyor.
Bunu görelim ve kendimize gelelim.
Vedat Kat
